Viering en preek van de week

Jaar B

2e Zondag van de veertigdagentijd

Zondag 25 februari 2024, 11:00u

Celebrant: plebaan M. Hagen

Vandaag gaan we in de lezingen twee keer de berg op, eenmaal met Abraham en eenmaal met Jezus. Zo barmhartig als God is voor Isaak, zo hard is de wereld voor Jezus. In deze Eucharistie mogen ook wij de heerlijkheid van Jezus aanschouwen.

U kunt de livestream vinden op het Youtubekanaal van bisdom Rotterdam. Als u zich op Youtube op het kanaal van het bisdom abonneert krijgt u een melding zodra de livestream van de viering begint.

Collecte

Via onderstaande link kunt u deelnemen aan de collecte. U kunt via de link ook deelnemen aan Actie Kerkbalans. Hartelijk dank voor uw bijdrage.

Deelnemen aan de collecte

Lezingen

  • Eerste lezing: Genesis 22, 1-2. 9a. 10-13. 15-18
  • Tussenzang: Psalm 116 (115), 10 en 15, 16-17 18-19
  • Tweede lezing: Romeinen 8, 31b-34
  • All. vers.: Vanuit een schitterende wolk …
  • Evangelie: Marcus 9, 2-10

Klik hier voor de teksten van deze lezingen.

Homilie

Plebaan M. Hagen

Zowel in de eerste lezing als in het Evangelie gaan we de berg op. Twee keer, heel verschillend, maar toch houden ze verband met elkaar. Kijken we eerst naar de eerste lezing.

Het blijft een mysterie wat Abraham overkwam. Wat gebeurde daar met dat plan om Isaak te offeren? Het heeft iets lugubers, iets gruwelijks. Was het wel echt de stem van God? Kan dat? En als het inderdaad de stem van God was, moest Abraham dan misschien iets leren? Is dit echt de manier waarop God mensen op de proef stelt? Er is veel over dit oude verhaal nagedacht, maar helemaal duidelijk wordt het niet. Belangrijk is in ieder geval dat Abraham het zo ervaren heeft, want daarom is dit verhaal opgeschreven. Abraham heeft met deze harde les geleerd dat God geen mensenoffers wil. Abraham heeft tegelijk ook geleerd dat God voorziet in de meest moeilijke omstandigheden. En zijn geloof is hierdoor niet gekwetst, is niet verminderd, integendeel, door deze ervaring is zijn geloof gegroeid en heeft hij God beter leren kennen.

De andere berg zien we in het Evangelie. Jezus gaat de berg op en neemt drie leerlingen mee. Bovenop de berg zien ze Jezus in een heel andere gedaante en horen ze bovendien de stem van de Vader. Petrus heeft nog niet door wat de positie van Jezus is te midden van de grote profeten. Mozes, Elia, Jezus; drie tenten bouwen? Het is de stem uit de hemel die het duidelijk maakt: “Dit is mijn Zoon, de Welbeminde, luistert naar Hem.” Als ze dan rondkijken, zien ze plotseling niemand anders bij hen dan alleen Jezus. Hij is de Zoon. Mozes en Elia zijn in de achtergrond verdwenen. Alleen Jezus. Hij is de welbeminde, naar Hem moeten ze luisteren.

Maar dan. Abraham heeft op de berg geleerd dat God geen mensenoffers wil. Gij zult niet doden, dat is wat God wil. Maar wat gebeurt er als de drie leerlingen met Jezus van de berg afdalen? Er staat: “Jezus verbood hun aan iemand te vertellen wat ze gezien hadden, voordat de Mensenzoon uit de doden zou zijn opgestaan”. Jezus spreekt over zijn dood en zijn verrijzenis. Kort daarvoor, toen ze rondtrokken bij de dorpen van Caesarea Filippi, had Jezus het al gezegd: De Mensenzoon zal veel moeten lijden en door de oudsten, de hogepriesters en de schriftgeleerden verworpen worden en ter dood gebracht, maar drie dagen later zal Hij verrijzen. Petrus wilde dat voorkomen, maar werd daarop door Jezus gecorrigeerd.

We lezen deze teksten nu in de veertigdagentijd omdat we op weg zijn naar Goede Vrijdag. God hield de hand van Abraham tegen; geen mensenoffers. Maar wat gebeurt er als God zijn Zoon aan de mensen geeft en hen de vrije hand laat? God spaart de zoon van Abraham, maar sparen de mensen ook de Zoon van God? Wat offeren wij op voor het handhaven van macht en aanzien?

De mensen weten wat heel goed God wil. Mozes had hier al duidelijk over gesproken: “Wees niet partijdig bij het rechtspreken: begunstig de arme niet en zie de rijke niet naar de ogen. Spreek rechtvaardig recht over uw volksgenoten. Strooi geen lasterpraat rond over elkaar en sta uw naaste niet naar het leven. Ik ben DE HEER” (Leviticus 19, 15-16).

Jezus had het ook voorspeld in de parabel over de misdadige wijnbouwers. U kent de parabel: De wijnbouwers mishandelden en doodden degenen die de opbrengt van de oogst kwamen ophalen. Toen had de wijngaardenier niemand anders meer dan zijn geliefde zoon. Die stuurde hij als laatste naar hen toe, in de veronderstelling: “Mijn zoon zullen ze wel ontzien” (Marcus 12, 6).

“Mijn zoon zullen ze wel ontzien”. Is God zo naïef? Hij ziet toch wat mensen doen, wat de machtigen doen, wat de heersers van de volkeren doen? Ze stu­ren soldaten naar het slachtveld zonder zich te bekommeren om hun levens. De eer van de vorst is belangrijker. Is God zo naïef? Als laatste stuurde hij zijn Zoon naar hen toe, in de veronderstelling: “Mijn Zoon zullen ze wel ontzien”.

En Jezus zelf? Kijken we eerst nog naar Isaak, die enige, veelgeliefde zoon van Abraham. Isaak droeg zelf het hout voor het offer naar boven, het hout waarvan hij niet wist dat hij daarop zou worden vastgebonden. Jezus droeg met zijn gegeselde Lichaam het kruishout naar boven, heel goed wetend wat Hem te wachten stond: de kruisdood.

Paulus schrijft vandaag in de tweede lezing: “God heeft zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard: voor ons allen heeft Hij Hem overgeleverd”. Maar met welk doel? Waarom levert God zijn Zoon, zijn veelgeliefde Zoon, zijn Eniggeboren Zoon, over in de handen van die wrede mensheid die maar niet wil leren, wetend wat ze met zijn Zoon zullen doen? Want God is niet naïef.

Het is een liefdesdaad die wij maar moeilijk kunnen begrijpen. Een liefdesdaad van God de Vader en dezelfde liefdesdaad van God de Zoon. Een offer dat verzoening brengt, verlossing, een kruisdood die leidt tot verrijzenis. God laat zijn veelgeliefde Zoon niet in de dood achter.

Dus, als wij Gods kinderen zijn, als wij net als de ene Zoon van God de weg van gerechtigheid, onschuld en liefde bewandelen, dan zal God ook ons als zijn geliefde kinderen niet in de dood achterlaten. Als wij zo met Christus sterven, zullen wij ook met hem verrijzen. De verrijzenis van Christus wordt zo onze verrijzenis. Dat is de liefdesdaad. De mensheid leert hoe slecht ze is als ze niet de weg van Jezus gaat en zij die wel zijn weg gaan, zij mogen weten dat zij ook zullen delen in zijn verrijzenis. Zo groot is God liefde en wijsheid. Amen.

Foto: Bisdom Rotterdam

Klik hier of bovenin op Eerdere vieringen voor opnames van eerdere vieringen en de bijbehorende preken. Indien u meer preken en columns van plebaan Hagen wilt lezen dan kunt u terecht op hagenpreken.nl.