Door: Plebaan Hagen

Tijdens de Veertigdagentijd bidden we in de eerste prefatie:

Dit is een mooie beknopte samenvatting van wat de veertigdagentijd voor ons mag betekenen.

Meer toeleg op het bidden

Waar u bij het woord bidden misschien niet meteen aan denkt is het samen bidden als we op zondag naar de kerk gaan. Toch is dat gezamenlijke gebed op zondag, de Eucharistie, het belangrijkste gebed van de Kerk waaraan we meedoen als we komen. De Veertigdagentijd is dan ook een oproep om met nog meer inzet de vieringen op zondag bij te wonen. Natuurlijk met de bedoeling om die gewoonte te hernieuwen en na Pasen met meer vreugde en innerlijke beleving daarmee door te gaan. Dikwijls zakt het door allerlei omstandigheden af. Daarom geeft God ons die Veertigdagentijd, als een soort veertigdaagse retraite die ons helpt opnieuw te beginnen.

Grotere aandacht voor de liefde tot de naaste

De oude naam voor de Veertigdagentijd is de Vasten. Dan denken we aan minder of soms niet eten en allerlei onnodige etenswaren en dranken achterwege laten. Maar dat is slecht een onderdeel van de Vastentijd en niet eens het belangrijkste. Aandacht voor de liefde tot de naaste is een andere vorm van vasten. Dan vast je in aandacht voor jezelf, dan vast je in tijd voor jezelf, dan vast je in geldbestedingen voor jezelf. Tijd is kostbaar, aandacht is heel belangrijk, met geld kan je goede dingen doen voor anderen. De Veertigdagentijd helpt ons los te komen van allerlei vormen van eigenbelang, ook wat betreft het gebruik van tv, internet, smartphone en social media. Zo worden we vrij om het voorbeeld van Jezus na te volgen en groeien we verder als kind van God.

Een tijd van grotere trouw aan de sacramenten waarin we zijn herboren

Wie de weg van het geloof gaat, ontvangt het Doopsel, het Vormsel en de Eucharistie (Eerste Communie). Met deze drie sacramenten ben je volledig opgenomen in het Lichaam van Christus, de Kerk. Daarmee deel je ook in de zending die Jezus aan de Kerk heeft gegeven om van Hem te getuigen en het geloof door te geven. In die sacramenten zijn wij herboren, zijn we nieuwe mensen geworden en hebben het oude leven, de gehechtheid aan de wereld, verkeerde neigingen en gewoontes achter ons gelaten. Maar zo makkelijk gaat dat niet. De Veertigdagentijd is bedoeld om net als het volk Israël dat veertig jaar door de woestijn trok, het oude leven, de slavernij van Egypte, achter ons te laten om met Pasen als herboren opnieuw te beginnen. In de Paasnacht is het kleine kaarsje als onze doopkaars en hernieuwen we onze doopbelofte. We vragen de Heilige Geest ons te bezielen en gaan op weg naar Pinksteren. We vieren de Eucharistie als Jezus’ overwinning op de dood om zelf deel te krijgen aan zijn verrijzeniskracht. Want alleen met Hem zijn wij in staat als nieuwe mensen dat nieuwe leven in Christus te leiden.

Ik wens u een inspirerende, verdiepende en versterkende Veertigdagentijd.

Dit Pastoraal Woord verscheen ook in het federatieblad van federatie H. Laurentius RRM (editie maart/april 2026, pagina 8).